De galerijmethode is een creatieve werkvorm die wordt gebruikt om ideeën te verzamelen, delen en verbeteren binnen een groep. Deelnemers werken eerst individueel of in kleine teams aan voorstellen, die ze op posters of vellen papier presenteren. Vervolgens worden deze posters in de ruimte geplaatst als een soort “galerij”, zodat iedereen langs kan lopen, de ideeën van anderen kan bekijken en feedback of aanvullingen kan geven. Door deze interactieve aanpak worden verschillende perspectieven gecombineerd en ontstaan nieuwe inzichten. De methode stimuleert samenwerking, creativiteit en actieve betrokkenheid en maakt het makkelijker om overzicht te houden.

Formatief begeleiden is begeleidingsvorm waarbij het leerproces van de leerling centraal staat en het hoofddoel is om leren te verbeteren. In plaats van alleen cijfers te geven, biedt de begeleider regelmatig feedback over wat goed gaat en waar nog ontwikkeling mogelijk is. Door de voortgang, sterke punten en uitdagingen van de leerling te volgen, kunnen zowel leerling als leraar samen het leerproces bijsturen. Deze aanpak stimuleert actieve betrokkenheid, reflectie en zelfverbetering. Formatief begeleiden richt zich op groei en ontwikkeling, waardoor leerlingen hun kennis en vaardigheden stap voor stap effectiever kunnen ontwikkelen.

Denkvierkanten zijn een visueel hulpmiddel dat gebruikt wordt om denken en analyseren te structureren, vooral in onderwijs en training. Ze bestaan uit vier vakken, waarbij elk vak een specifieke invalshoek of vraagstelling vertegenwoordigt. Dit helpt leerlingen of deelnemers om een onderwerp, probleem of situatie systematisch te bekijken en verschillende aspecten te overwegen. Denkvierkanten stimuleren kritisch denken, vergelijken, analyseren en reflecteren, en helpen informatie overzichtelijk te ordenen. Bijvoorbeeld kan bij een tekst één vak gebruikt worden voor belangrijke punten, één voor interessante details, één voor lastige onderdelen en één voor toepassingen. Zo bevorderen denkvierkanten diepgaander leren.

De denksleutels van Tony Ryan zijn praktische instrumenten om creatief denken te stimuleren en nieuwe ideeën te genereren. Elke sleutel biedt een specifieke strategie of vraag die helpt vastgeroeste denkpatronen te doorbreken en anders naar problemen te kijken. Voorbeelden zijn combineren, waarbij twee ogenschijnlijk ongerelateerde ideeën worden samengevoegd; aanpassen, waarbij bestaande producten of ideeën worden verbeterd of gewijzigd; elimineren, waarbij een element wordt weggelaten om eenvoud of verrassingen te creëren; en omkeren, waarbij processen of ideeën worden omgedraaid om nieuwe inzichten te krijgen. De denksleutels worden veel gebruikt bij brainstormen, innovatie en probleemoplossing.

De denkhoeden van Edward de Bono zijn een techniek om problemen vanuit verschillende perspectieven te bekijken en creatief denken te stimuleren. Hierbij neemt men bewust verschillende “hoeden” aan, elk met een specifieke rol. De witte hoed richt zich op feiten en informatie, de rode hoed op gevoelens en intuïtie, de zwarte hoed bekijkt risico’s en nadelen, de gele hoed analyseert voordelen en kansen, de groene hoed stimuleert creatieve ideeën en de blauwe hoed organiseert en stuurt het denkproces. Door deze aanpak wordt denken gestructureerd, kritisch en creatief, wat leidt tot evenwichtigere beslissingen, nieuwe inzichten en effectievere probleemoplossing.

Creativiteit is het vermogen om nieuwe en originele ideeën te bedenken of iets unieks te maken. Het gaat om een eigenschap of houding: durven afwijken van het gewone en iets nieuws proberen. Creatieve denkvaardigheden zijn de concrete manieren waarop je dat doet — de technieken die helpen om anders te denken. Denk aan brainstormen, associëren of problemen van een andere kant bekijken. Waar creativiteit het resultaat of de eigenschap is, zijn creatieve denkvaardigheden het proces of de gereedschappen die je gebruikt om dat te bereiken. Samen zorgen ze voor vernieuwend en origineel denken en handelen.

Copingstrategieën zijn de manieren waarop mensen omgaan met stress, uitdagingen of moeilijke situaties. Ze helpen emoties te reguleren en het dagelijks functioneren te behouden. Er bestaan twee hoofdtypen: probleemgerichte coping, waarbij men actief probeert het probleem op te lossen of de situatie te veranderen, en emotiegerichte coping, waarbij men zich richt op het beheersen van de emoties die door de situatie worden opgeroepen. Voorbeelden zijn extra oefenen voor een lastig vak of praten met vrienden om gevoelens te delen. Copingstrategieën zijn essentieel voor veerkracht, omdat ze individuen in staat stellen effectiever met stress om te gaan en uitdagingen het hoofd te bieden.

Convergent en divergent denken zijn twee complementaire manieren van denken. Bij convergent denken zoekt men gericht naar één juiste oplossing, met logica en analyse als leidraad. Dit type denken is efficiënt en toepasbaar bij problemen met duidelijke antwoorden, zoals wiskundige vraagstukken. Divergent denken daarentegen draait om creativiteit en verbeelding: het verkennen van meerdere mogelijkheden en het genereren van nieuwe ideeën. Deze vorm van denken is essentieel bij brainstormen en innovatie. Samen vormen ze een krachtig duo: eerst divergent om ideeën te verkennen, daarna convergent om de beste oplossing te kiezen en in praktijk te brengen.

De educatieve context omvat alle omstandigheden, omgevingen en factoren die het leerproces beïnvloeden. Denk hierbij aan de fysieke omgeving zoals een klaslokaal maar ook aan materialen en technologie en zaken als de interactie tussen docent en leerlingen en leerlingen onderling. Ook didactische elementen zoals lesmethoden, leerdoelen, instructies, differentiatie en evaluatie vallen hieronder, net als organisatorische factoren zoals schoolstructuur, rooster en ondersteuning. Bijvoorbeeld biedt een projectles in een mediarijke klas met kleine samenwerkingsgroepen en actieve begeleiding een andere educatieve context dan een traditionele les met frontale instructie. De educatieve context bepaalt hoe effectief leren en onderwijzen verlopen.

Een gecompacte basis van de leerstof is een manier waarbij de kernpunten van een vak of onderwerp overzichtelijk en doelgericht worden aangeboden, zonder overbodige details of uitweidingen. Het doel is dat leerlingen zich concentreren op de belangrijkste concepten en vaardigheden, waardoor ze efficiënter leren en sneller tot beheersing komen. Deze aanpak helpt vooral bij differentiatie en verrijking, omdat leerlingen tijd en energie kunnen besparen en zich kunnen richten op wat echt essentieel is.