Atypisch gedrag verwijst naar gedrag dat afwijkt van wat als normaal gezien wordt of verwacht wordt binnen een bepaalde cultuur, leeftijdsgroep of situatie. Het betekent niet automatisch dat er sprake is van een probleem of stoornis, maar het waargenomen gedrag valt buiten de gebruikelijke gedragsnormen. Kenmerken zijn gedrag dat niet overeenkomt met ontwikkelings- of leeftijdsnormen, sociaal ongebruikelijk gedrag of gedragingen die in bepaalde situaties vreemd lijken. Voorbeelden zijn een tienjarig kind dat nauwelijks met anderen communiceert, volwassenen met extreme stemmingswisselingen of ongebruikelijke eet- en slaapgewoonten. Atypisch gedrag kan wijzen op de behoefte aan ondersteuning of begeleiding om het welzijn en functioneren te bevorderen.

Een attributenlijst is een creatieve methode om een product, dienst of probleem systematisch te onderzoeken door het op te splitsen in afzonderlijke kenmerken of eigenschappen, zogenaamde attributen. Elk attribuut, zoals materiaal, kleur, vorm of functie, wordt afzonderlijk bekeken en geanalyseerd. Vervolgens worden bij elk attribuut variaties, verbeteringen of nieuwe combinaties bedacht, waardoor vernieuwende ideeën ontstaan. Deze aanpak maakt het creatieve proces overzichtelijk en gestructureerd, omdat je stap voor stap elk onderdeel onderzoekt. Bijvoorbeeld bij het ontwerpen van een stoel kan het variëren van materiaal, rugleuning of poten leiden tot geheel nieuwe ontwerpen.

Analogieën zijn vergelijkingen tussen twee schijnbaar verschillende zaken die bepaalde overeenkomsten vertonen. Je kunt ze gebruiken om complexe concepten beter te begrijpen, nieuwe ideeën te genereren en creatieve oplossingen te vinden. Door verbanden te leggen tussen verschillende domeinen, kun je bekende oplossingen of structuren toepassen op onbekende problemen. Bijvoorbeeld: het brein wordt vaak vergeleken met een computer om de werking van neuronen en informatieverwerking uit te leggen. Analogieën fungeren zo als bruggen tussen het bekende en het onbekende, waardoor nieuwe inzichten en innovatieve ideeën ontstaan.

Een ambigue figuur is een afbeelding die op meerdere manieren geïnterpreteerd kan worden, waardoor het brein soms twee verschillende beelden tegelijk ziet. Het begrip “ambigue” betekent letterlijk dubbelzinnig. Deze figuren bevatten visuele elementen die meer dan één betekenis kunnen hebben en de waarneming kan wisselen tussen de mogelijke interpretaties. Ambigue figuren worden vaak gebruikt in psychologie en kunst om waarneming, aandacht en cognitieve processen te bestuderen. Voorbeelden zijn de Necker-kubus, het klassieke jonge/oude vrouw-illusie en de konijn/duif-illusie. Ze laten zien dat waarneming subjectief is en dat het brein actief interpreteert wat het ziet.

Psychologen verstaan onder activatieniveau de mate van alertheid, opwinding of fysiologische en mentale paraatheid van een persoon. Het beïnvloedt hoe goed je je aandacht kunt richten, informatie verwerken en reageren op prikkels. Een te laag activatieniveau kan leiden tot slaperigheid, desinteresse of passiviteit, terwijl een te hoog activatieniveau kan zorgen voor spanning, stress of overprikkeling. Het optimale activatieniveau verschilt per persoon en taak: voor complexe taken is vaak een gematigd niveau effectief, terwijl voor eenvoudige, routineuze taken een hoger activatieniveau kan helpen om gemotiveerd en alert te blijven.